నువ్వసలు దీన్ని ఎప్పటికైనా చదువుతావో లేదో నాకు తెలీదు.
మీరు ఎక్కడోచోట కనిపిస్తారు అనే ఆశతో మేము ప్రతిరోజూ వెతుకుతూ ఉండేవాళ్లం.
అసలు మీరంతా ఎక్కడ ఉన్నారో తెలీదు.
మిమ్మల్ని కనుక్కోలేకపోయాను , కానీ ఒక రోజు, నాకు ఈ చోటు కనిపించింది.
ఇక్కడ చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది.
ఇక్కడ నాకు నిన్ను ఎప్పటికీ కలవలేనేమో అన్న భయం వెంటాడదు.
నిజానికి, ఇక్కడే దగ్గరలో ఉన్నావని, త్వరలోనే మనం కలుస్తామనిపించేది.
దాంతో ఇక్కడకి రోజూ నిన్ను కలవడానికి వచ్చేదాన్ని.
దిఫర్గాటెన్ఆర్మీ
"మీరు నాకు రక్తం ఇవ్వండి, నేను మీకు స్వాతంత్య్రం ఇస్తాను."
నేతాజీ చెప్పిన ఈ మాట ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్‌కు యుద్ధ నినాదం అయింది,
అంతా పోగొట్టుకున్న తరువాత కూడా వారిలో ఆశలు చిగురింపచేస్తూనే ఉంది.
భారత్‌ను స్వతంత్ర దేశంగా చేయాలనే సుదీర్ఘ కల నెరవేర్చడం కోసం,
ఈ స్వాతంత్య్రం సైన్యం పోరాడుతూనే ఉంది.
ఐ.ఎన్.ఎ. గురించి ప్రతి వార్తను బ్రిటిష్ అధికారులు నిషేధించడమే కాదు
ఆజాద్ హింద్ ఫౌజ్‌ను దేశద్రోహ సైన్యంగా ప్రకటించారు.
మేమ్యో దగ్గర, బర్మా 1944
మాయ.
భారత్-బర్మా సరిహద్దు 1996
బడి సమీపంలోనే ఉంది.
కానీ ఈ చోటు దాటాక సైన్యం కాపలా ఎక్కవగా ఉంటుంది.
మనం త్వరపడాలి.
ఈ రోడ్డు పాఠశాల వైపు వెళుతుందా?
బడి దగ్గరకు వెళ్లే దారి అక్కడ ఉంది.
నాకు కాస్త సమయం కావాలి.
నేను కొన్ని విషయాలను పరిశీలించాలి.
సరే, ఇతను మీతో ఉంటాడు. మిమ్మల్ని బడికి తీసుకువస్తాడు.
కానీ మనం త్వరగా వెళదాము.
నువ్వు వచ్చినప్పటి నుంచి ఇప్పటివరకూ అసలు నిద్ర పోలేదు.
సురీందర్...
నేను కళ్లు మూస్తే, నాకు శవాల గుట్టలే కనిపిస్తున్నాయి.
మనిషి ఆకలితో చనిపోవడం అంటే ఎలా ఉంటుందో నీకు తెలుసా?
నువ్వు అర్షద్ గాయం చూశావు, కదా?
- దానికి చీము, క్రిములు పేరుకున్నాయి. - అర్షద్‌ పర్లేదు, ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాడు.
- ఇప్పుడు అర్షద్‌కు బాగానే ఉంది. - పురుగులు పట్టేశాయి.
మాయ, క్రిములతో గాయం నిండిపోయింది.
మన దగ్గర తినడానికి ఏమీ లేదు.
మేం నడుస్తూనే ఉన్నాం, నడుస్తూనే ఉన్నాం.
ఆ తరువాత మా సొంత కామ్రేడ్‌ల మరణాలను చూడాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది.
కుళ్లిపోయిన శవాలు.
మాయ, వేల మంది మా సహచరులను కోల్పోయాం.
నేను మాత్రం బతకగలిగాను.
మేం ఓడిపోయాం, కానీ నేను బతికున్నాను.
రోజూ నీకై ఎదురు చూస్తాను.
ఇక్కడ కూర్చోని, నా భావాలు అన్నిటినీ ఉత్తరాలుగా రాశాను.
ఏదో ఒక రోజు నువ్వు వీటిని చదువుతావని నా ఆశ.
కానీ చెప్పాల్సిన భావాలు చాలా ఉన్నాయి.
ఎందుకంటే కొన్ని భావాలను మాటలలో వర్ణించడం సాధ్యం కాదు.
వాటిని అనుభూతి చెందాలి అంతే.
పరిగెట్టండి! ఇక్కడి నుంచి వెళ్లండి!
పో, చెత్త వెధవా!
- ఛత్! - పరిగెట్టండి!
ఇది చూడరా, వెధవా!
- సర్? - చెప్పు.
సర్, బ్రిటిష్ సైన్యం ముందుకెళ్లడం కోసం ఈ వైమానిక దాడి జరిగింది.
వాళ్ల ఫార్వర్డ్ యూనిట్స్‌లో ఒకటి ఉదయానికి ఇక్కడకు వస్తుంది.
మనకొచ్చిన ఆదేశాలు ఏమిటి?
ఇప్పుడు నిర్ణయం మీరే తీసుకోవాలని హెడ్‌క్వార్టర్స్ వాళ్లు చెప్పారు.
వెనక్కి రంగూన్‌ వరకు వెళ్లడమా,
లేదా బ్రిటిష్ సైన్యాన్ని ఆపడమా.
సోధీ!
అర్షద్!
మన దగ్గర ఆయుధాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయి.
సర్, మనం అందరం చనిపోతాం! ఇప్పుడు అంతా అయిపోయింది!
అతని మాట నిజం. అంతా ముగిసింది! ఇంకా ఏమీ మిగల్లేదు.
ఏమీ మిగల్లేదా, వెధవా? పోరాటం చేయలేవా?
ఏం చేస్తున్నావు? వాడు చెప్పింది నిజం!
జపనీయులు మనకు ఇక ఆయుధాలు సరఫరా చేయరు!
వాళ్లు ఇప్పటికే రంగూన్‌కు తిరోగమనం అయ్యారు!
వీళ్ళందరినీ చూడు!
మనమంతా, ఇక్కడే ఉంటే కనుక, మనం అందరం చనిపోతాం!
సోధీ, ఇక ప్రయోజనం ఏమీ లేదు.
ప్రయోజనమా?
ఇదంతా జరిగిన తర్వాత, నువ్వు ఇంకా దీని నుంచి ప్రయోజనం ఆశిస్తున్నావా?
వీళ్లు అంతా...
వాళ్లను చూడు, ఆ చనిపోయిన వాళ్లంతా...
ఆక్కడ అడవిలో తమ ప్రాణాలను బలిదానం చేసిన వారంతా...
వాళ్ల త్యాగం అర్ధరహితం, అంతేనా?
నేతాజీ ఇచ్చిన పిలుపు గుర్తుతెచ్చుకోండి!
"నాకు మీరు రక్తం ఇవ్వండి, నేను మీకు స్వాతంత్య్రం ఇస్తాను."
నేతాజీ మన రక్తం అడిగారు, మన రక్తం!
ఎందుకంటే రక్తం చిందించకుండా స్వాతంత్య్రాన్ని మనం పొందలేము!
మన స్వాతంత్య్రం కోసం మనం ఖరీదు చెల్లించాలి.
మనం చేల్లిస్తాము కూడా!
ఒక్కసారే కాదు, మనం వెయ్యి సార్లయినా చెల్లిస్తాము!
మనం ఢిల్లీకి చేరుకోవచ్చు, లేకపోవచ్చు,
కానీ మన విప్లవం ఢిల్లీ వరకు చేరుకుంటుంది! ఇదొక్కటే మార్గం!
మన గాయపడిన సైనికులు తిరిగి రంగూన్‌కు వెళతారు.
ఆ బాధ్యతను రాణి ఝాన్సీ రెజిమెంట్ స్వీకరిస్తుంది.
మిగిలిన మనం అందరం
వీలైనంత సేపు బ్రిటిష్ సైన్యాన్ని నిలువరించాలి.
ఏదో ఒక రోజు, మన త్యాగాన్ని భారతదేశం గుర్తు చేసుకుంటుంది.
వాళ్లకు అర్ధం కాకపోవచ్చు,
కానీ తప్పకుండా గుర్తు చేసుకుంటారు!
యుద్ధం తరువాత, నేనిక్కడే మేమ్యోలోనే దాక్కున్నాను.
కొంతకాలానికి నీకోసం వెతకడం చాలా కష్టం అయిపోయింది.
ఎందుకంటే ఐ.ఎన్.ఏ. సైనికుల గురించి బ్రిటిష్ గూఢచారులు సమాచారం ఇచ్చేవారు.
నేను పేరు కూడా మార్చుకోవాల్సి వచ్చింది. జానకి.
ఈ పోరాటం మన కోసం చేస్తున్నామని నువ్వో మాట చెప్పావు గుర్తుంది, కదా.
యుద్ధంలో మాయ చనిపోయింది...
ఆ స్థానంలోకి జానకి వచ్చింది.
జానకి ఇప్పటికీ స్వాతంత్య్రం కోసం పోరాడుతోంది.
స్వాతంత్య్రం నా జీవితానికి మూలం అయిపోయింది.
ఆ కారణం కోసం, నేను మేమ్యోలో పాఠశాల ప్రారంభించాను.
ఇక్కడ అమ్మాయిలందరూ నన్ను "బామ్మ" అంటారు. వాళ్లే ఇప్పుడు నా సైన్యం.
వాళ్లకు పోరాడడం నేర్పించాను. తమను తాము విశ్వసించడం నేర్పాను.
నేతాజీ మనకు నేర్పినట్లుగానే.
మాయ...
వెళ్లు.
ఇప్పటికి వీడ్కోలు, మాయ.
నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు.
నువ్వు క్షేమంగా ఉంటే,
అతను బతికి ఉండడం కోసం...
ఓ కారణం ఉంటుంది.
- జై హింద్! - జై హింద్!
అయ్యో.
మీకు జానకి బామ్మ తెలుసా?
తెలుసు.
కానీ దురదృష్టం కొద్దీ...
చాాల కొద్దికాలం మాత్రమే.
మనం రావటం ఆలస్యం చేశామని ఇక్కడి జనం అన్నారు.
గత ఏడాది, బామ్మను సైన్యం మళ్లీ జైలులో వేయించింది.
నాలుగు నెలల క్రితం, ఆమె విడుదలయ్యే సమయానికి, చాలా అనారోగ్యం పాలయింది.
ఆ తరువాత, నాలుగు రోజులకే...
ఏం చేస్తున్నావు, అర్షద్?
బాబూ, నా అందమైన ముఖం చూసుకుని చాలా కాలం అయింది.
నా ముఖం మామూలుగానే ఉందో వర్షాలకు తుడుచుకుపెట్టుకు పోయిందో తెలియదు.
సోధీ!
చెత్త వెధవలు.
కుడి వైపు వెళ్లు!
హే, ఆయుధాలు జాగ్రత్తగా వాడండి!
హే, నాకు రక్షణగా ఉండు!
అర్షద్!
అర్షద్, లే. నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?
నన్ను బయటకు లాగు, నేను ఇరుక్కుపోయాను.
అర్షద్. పైకి లే.
నేను బాగానే ఉన్నా, సోధీ. వెళ్లు.
ఏం మాట్లడకు...
సోధీ, నేను బాగున్నా. వెళ్లు! తుపాకి తీసుకుని వెళ్లిపో!
చావడానికి ప్రయత్నించావంటే, కాల్చేస్తాను.
పమ్మీ!
అక్కడి నుంచి జరుగు!
పమ్మీ, కదులు!
మా చిన్నప్పుడు, "బామ్మా, ఈ ఫోటో ఎవరిది?" అని బామ్మను అడిగేవాళ్లం.
అప్పుడామె తడుముకోకుండా, "నేను ప్రేమించిన వ్యక్తి ఇతను," అనేది.
ఆమెలో కనిపించే ఆ చిరునవ్వును నేనెప్పటికీ మరచిపోలేను.
మళ్లీ మాయను కలిసేందుకు మీరెప్పుడూ ఎందుకు తిరిగి రాలేదు?
నేను యుద్ధ ఖైదీగా ఉన్నాను.
మేము అన్నిటినీ కోల్పోయాము.
మాలో 17వేల మందిని తిరిగి భారతదేశానికి తీసుకువెళ్లి, జైలులో ఉంచారు.
బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా యుద్ధాన్ని ప్రకటించినందుకు,
ఢిల్లీలోని ఎర్రకోటకు విచారణకు తీసుకువెళ్లారు.
ద్రోహుల సైన్యంగా మమ్మల్ని పరిగణించారు.
కానీ ఎర్ర కోట విచారణ సమయంలో వాస్తవాలు వెల్లడి అయ్యాయి,
దేశం మొత్తం ప్రజల నుంచి వ్యతిరేకత వచ్చింది.
వేల కొద్దీ భారతీయులు రోడ్లపైకి వచ్చి నిరసనలు చేశారు.
ముంబైలో రాయల్ ఇండియన్ నేవీ నావికులు కూడా తిరుగుబాటు చేశారు,
తమను తాము ఇండియన్ నేషనల్ నేవీ అని ప్రకటించుకున్నారు.
ఐ.ఎన్.ఏ.కు మద్దతుగా మొత్తం దేశం అంతా నడిచింది.
అప్పుడు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం
భారతీయ సైనికుల మద్దతు లేకుండా,
తమ సామ్రాజ్యం నిలబడలేదని తెలుసుకుంది.
నేను '47లో జైలు నుంచి విడుదల అయ్యాక,
నేను నా సొంత దేశంలోనే శరణార్ధిని అయ్యానని అర్ధం అయింది.
నా సొంత ఇల్లే ఇప్పుడు మరో దేశంగా మారిపోయింది.
పాకిస్తాన్.
మాకు ఏమీ మిగల్లేదు. భారత సైన్యం మమ్మల్ని తిరిగి తీసుకునేందుకు వ్యతిరేకించింది.
వాళ్లెలా తీసుకుంటారు?
మేము ద్రోహులం కదా.
పరిస్థితి మెరుగు అయ్యేసరికి, ఐదు ఏళ్లు గడిచిపోయాయి.
ఎలాగోలా, నేను '52నాటికి సింగపూర్‌కు చేరుకున్నాను,
మాయను కనిపెట్టగలనని, లేదా కనీసం ఆమె జాడ తెలుస్తుందనే ఆశ.
కానీ నాకు ఏమీ తెలియలేదు.
నేను బర్మాకు వచ్చాను. కానీ ఇక్కడ సైన్యం అధికారంలో ఉంది.
ప్రవేశించడానికి ఎవరినీ అనుమతించలేదు.
నేను గట్టిగానే ప్రయత్నించాను. ఒకసారి సరిహద్దు కూడా దాటాను.
కానీ అదృష్టం నావైపు లేదు. నేను పట్టుబడ్డాను.
వాళ్లు నన్ను బహిష్కరించారు.
తర్వాత ఒక రోజు...
నేను ఓటమి ఒప్పుకున్నాను.
జీవితం నుండి మోహం చాటేశాను,
అందరి నుండి కూడా.
నేను బతకడం మానేశాను.
కానీ ఆమె అలా చేయలేదు.
మాయ పోరాడుతూనే ఉంది.
మీరంతా మీ జీవితాన్ని ఈ దేశానికి అంకితం చేశారు.
భారతదేశం యొక్క కల కోసం.
మాయ కూడా స్వాతంత్య్రం కోసం పోరాడుతూనే ఉంది.
కానీ మీరు ఏం సాధించారు?
ఆ పోరాటంతో మీరు ఏం ప్రయోజనం పొందారు?
అమర్, ఆ పోరాటంతో మేము ఏం సాధించామో మీ తరం మాకు చెప్పాలి.
బహుశా స్వాతంత్య్రం పొందడం కోసం పోరాటం సులభమే కావచ్చు.
అది మా యుద్ధం.
కానీ ఆ స్వతంత్రాన్ని నిలబెట్టుకోవడం కోసం చేసే పోరాటం
మరింత కష్టమైనది.
మీరు అందరూ ఆ యుద్ధంలో పోరాడాలి.
మనం ఇద్దరం కలిసి ఢిల్లీలో ఫోటో దిగాలి.
ఎర్ర కోట దగ్గర.
ఏదైనా జరగవచ్చు,
ఈ పోరాటం కొనసాగిస్తానని నేను మాట ఇస్తున్నాను.
సైన్యం మనకు చేరువ అయిందని నాకు తెలిసింది.
వాళ్లు పాఠశాల దగ్గరకు రావచ్చు. మనం త్వరగా ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోవాలి.
సరిహద్దు ఇక్కడకు దగ్గరే. మనం అడవి గుండా వెళ్ళవచ్చు.
సరే, అలాగే.
ఇటువైపు వెతకండి. వెళ్లండి!
త్వరగా నడవండి!
వెళ్లండి! వెళ్లండి!
నేను కదలలేను. మీతో రాలేను.
- ఏంటి? కుదరదు! - నేను మీతో రాలేను!
మరో దారి లేదు, అమర్!
మేం ఉన్నాం కదా. మాతో మిమ్మల్ని తీసుకెళుతాం.
నేను చేప్పేది అర్థం చేసుకో.
నా కాలు విరిగిపోయింది. నేను నడవలేను!
సమయం వృథా చేయకండి. నా మట వినండి.
చూడండి, అదే సరిహద్దు.
త్వరగా అక్కడికి వెళ్లి
భారత సైన్యాన్ని సంప్రదించి సహాయం కోసం అడగండి.
నేను ఇక్కడ దాక్కుంటాను. బాగానే ఉంటాను.
ఇక వెళ్లండి. త్వరగా! రాణి, అతనికి అర్ధమయ్యేలా చెప్పు!
మిమ్మల్ని ఒంటరిగా ఇక్కడ వదిలేయలేము!
మీరు ఇక్కడి నుంచి రాకపోతే, నేను కూడా వెళ్లను!
అమర్, అర్ధం చేసుకునేందుకు ప్రయత్నించు.
నువ్వు ఇక్కడే ఉంటే, ఎవరూ బతికే అవకాశం ఉండదు.
నన్ను నమ్ము! నువ్విక్కడి నుంచి వెళితేనే సహాయం చేయగలవు.
- అమర్, ఆయన చెప్పేది నిజం. - వెళ్లండి! వెళ్లండి!
కలిసి వెళదాం లేదా అందరం చనిపోతాం.
- వెళ్లి సహాయానికి ఎవరినైనా తీసుకువద్దాం! - వెళ్లు! ధైర్యంగా ఉండు! వెళ్లు!
భారతీయుల కల నెరవేర్చడం కోసం వేల మంది అజాద్ హింద్ ఫౌజ్ సైనికులు
నేలకు ఒరిగిన ప్రదేశంలోనే సోధీ తన ప్రాణాలను విడిచిపెట్టారు.
భారతదేశ స్వాతంత్య్రం కోసం పోరాటం చేస్తూ 26,000 మంది అజాద్ హింద్ ఫౌజ్ సైనికులు
ఆ పోరాటంలో తమ ప్రాణాలను విడిచిపెట్టారు.
బతికున్న ఏ ఒక్క ఐ.ఎన్.ఏ. సైనికుడిని స్వతంత్ర భారత సైన్యంలోకి తీసుకోలేదు.
ఎన్నో పిటిషన్‌లు మరియు లేఖలు రాసినా, ఐ.ఎన్.ఎ.లో బతికి ఉన్న సైనికులకు
స్వతంత్ర సమర యోధుల పెన్షన్ చెల్లించడానికి ప్రభుత్వం అంగీకరించలేదు.
కాలం గడిచిన కొద్దీ, అజాద్ హింద్ ఫౌజ్
కాలం మరిచిన సైన్యంగా మిగిలిపోయింది.